Στυτική δυσλειτουργία: πως αντιμετωπίζεται

Ο όρος στυτική δυσλειτουργία περιγράφει την παρατεταμένη αδυναμία έναρξης ή διατήρησης της στύσης , εξαιτίας της οποίας μπορεί να αδύνατη ή μη ικανοποιητική η σεξουαλική επαφή.
Οι αιτίες της στυτικής δυσλειτουργίας διαχωρίζονται σε οργανικές, ψυχογενείς και μεικτές. Η πλειονότητα των περιπτώσεων οφείλεται σε οργανικά αίτια.

Οι αιτίες ομαδοποιούνται ως εξής:
• Ψυχογενείς
• Νευρογενείς (σκλήρυνση κατά πλάκας, Parkinson, σακχαρώδης διαβήτης κλπ)
• Αρτηριακές (υπέρταση, καρδιαγγειακές νόσοι)
• Φαρμακευτικές (ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά)
• Ενδοκρινικές (ορμονική ανεπάρκεια, υπερ- και υποθυρεοειδισμός)
• Ανατομικές αίτια και παθήσεις

Διάγνωση

Για τη διάγνωση της στυτικής δυσλειτουργίας απαιτούνται εμπειρία και εξειδικευμένες γνώσεις, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα αίτια είναι μεικτά και έτσι η θεραπεία θα πρέπει να είναι στοχευμένη.

Για να γίνει η διάγνωση, αρχικά είναι απαραίτητη η λήψη πλήρους ουρολογικού, ιατρικού και ανδρολογικού ιστορικού. Επίσης θα πρέπει να πραγματοποιηθεί κλινική εξέταση, η οποία περιλαμβάνει τον έλεγχο σε πέος και όρχεις, και αν είναι απαραίτητη η δακτυλική εξέταση του προστάτη αδένα. Τέλος, θα πρέπει να γίνει απεικονιστικός έλεγχος, ο οποίος περιλαμβάνει τις εξής εξετάσεις:

• Βασικές (Γενική ούρων. Σάκχαρο αίματος)
• Γενικές (Τεστοστερόνη ορού, τριγλυκερίδια, Χοληστερόλη)
• Εξειδικευμένες (Διερεύνηση νυκτερινών στύσεων (Rigiscan), Έγχρωμο Doppler των αρτηριών του πέους)

Tags: